Dezeen maakte vandaag de shortlist voor de interieurcategorieën van de Dezeen Awards 2026 bekend. Honderdtwaalf projecten, verdeeld over veertien categorieën, van bureaus uit zesentwintig landen. Ik lees zo’n lijst niet om te weten wie er wint, maar omdat je er een half jaar van tevoren in ziet wat er straks in de woonwinkel ligt. En dit jaar valt er iets op wat ook in een doorsnee Nederlandse woonkamer te gebruiken is.
Voor wie de jaarlijkse ronde niet volgt, de interieurshortlist is de tweede van drie. De architectuurlijst kwam gisteren, de designlijst komt morgen. De winnaars worden op 16 november bekendgemaakt in het Royal Opera House in Londen. In de jury zitten onder anderen Jaime Hayon, Tekla Evelina Severin en Julien Sebban. Christopher Cronin van hoofdsponsor Trimble noemde de inzendingen ruimtes waar mensen daadwerkelijk willen zijn, en dat is voor een awardslijst een opvallend huiselijke maatstaf.
Wat er in de woningcategorieën staat
De twee categorieën die voor ons het meest zeggen zijn residential interior klein en groot, samen zestien projecten. Daar zit een appartement in Sydney bij van Anna Carin Design, een huis in Tokio van Kenta Hirayama, een omgebouwde oude bakkerij in Praag van BekArch en een oud zeemanshuis in het Spaanse Mataró van Raul Sanchez Architects. In de grote categorie staan onder meer een villa op Mykonos van het studio van Tom Dixon en een huis in Guadalajara van Aagnes.
Er staat trouwens ook een Nederlands project op de lijst, al is dat geen woning. Bureau i29 is genomineerd voor de rechtbank in Utrecht, in de categorie grote werkinterieurs. Dat is de enige Nederlandse inzending in deze ronde.
Drie dingen die terugkomen
Als ik de omschrijvingen naast elkaar leg vallen er drie dingen op, en die zijn alle drie te vertalen naar een gewone kamer.
Het eerste is dat harde hoeken verdwijnen. Dezeen beschrijft het appartement in Sydney met afgeschuinde vlakken en warme tinten, en dat sluit aan bij wat ik al het hele jaar in de winkels zie. Rondingen in plaats van rechte randen, brede armleuningen die in de zitting overlopen, salontafels met afgeronde hoeken. Dat is precies de beweging die in het stuk over de zeventigerjaren zithoek al langskwam, alleen dan zonder de bruine tinten van toen.
Het tweede is warmte in kleur. Niet de beige golf van een paar jaar terug, maar tinten met roest, oker en gebrand rood erin. In een Nederlandse woonkamer met weinig daglicht doet dat meer dan je zou denken, want koel grijs wordt hier van oktober tot maart gewoon grauw.
Het derde is het meest bruikbare. Bijna alle winnende woonprojecten zijn verbouwingen en geen nieuwbouw, en de omschrijvingen gaan steeds over wat er bleef staan. Een pakhuis aan de kade in Schotland dat na ruim een eeuw een nieuwe functie kreeg, art deco details die in Sydney zijn teruggebracht in plaats van weggewerkt, een zeemanshuis in Spanje dat zijn geschiedenis mag laten zien. Dat is geen budgetkeuze maar een houding.
Wat je ermee doet in je eigen kamer
Die laatste is waar ik het meeste in zie, want hij is gratis. De reflex bij een nieuwe inrichting is om alles wat er staat weg te doen en opnieuw te beginnen. De projecten op deze lijst doen het omgekeerde. Ze kiezen één ding dat er al is, een schouw, een plafondlijst, een vloer, een geërfde kast, en bouwen de rest daaromheen.
Praktisch betekent dat je bij de aanschaf van een bank niet begint bij wat er in de folder staat maar bij wat er in je kamer niet weg kan. Heb je een donkere houten vloer, dan vraagt die om een andere bank dan een lichte gietvloer. Staat er een oude kast van je oma, dan is dat je vertrekpunt en niet je probleem. Hoe je vanaf zo’n vast punt verder redeneert, staat uitgewerkt in onze bankengids.
De afgeronde vormen zou ik met mate overnemen. Een bank met zachte hoeken werkt in een kamer met veel rechte lijnen, maar zet je hem in een ruimte waar alles al rond is dan gaat het zweven. En de warme tinten, die zou ik eerst in iets kleins proberen. Een plaid, twee kussens, een lampenkap. Een roestkleurige bank van tweeënhalve meter is een lange verbintenis met een kleur die over vier jaar misschien anders voelt.
Waarom een awardslijst alsnog de moeite is
Ik snap dat een villa op Mykonos ver af staat van een tussenwoning in Zoetermeer. Maar juryprijzen lopen ongeveer achttien maanden voor op wat de grote ketens neerzetten, en de principes reizen beter dan de projecten. Zachtere vormen, warmere kleuren en respect voor wat er al staat kosten niets extra’s, en ze zijn alle drie toe te passen zonder één muur aan te raken.
Ben je nu al aan het kijken naar een nieuwe zithoek, dan zou ik de stijl eerst vastpakken en het meubel daarna. In het overzicht van mid-century in de woonkamer staat hoe een duidelijke stijlkeuze het kiezen makkelijker maakt in plaats van moeilijker.
