Elk najaar richten tientallen ontwerpers in New York een leegstaand huis in zonder dat er een klant meekijkt, en elk najaar blijkt dat een aardige graadmeter voor wat er daarna in de winkels ligt. Dit jaar was het een herenhuis uit 1839 in Greenwich Village, waar 22 ontwerpers elk een kamer voor hun rekening namen voor de 51e editie van het Kips Bay Decorator Show House. ELLE Decor liep erdoorheen en hield vijf dingen over, House Beautiful kwam op zeven uit. Ik heb er alleen naar gekeken vanuit de vraag die hier telt, namelijk wat het met een bank doet.
Niemand zit meer op de slechtste plek
Het meest bruikbare signaal komt uit de zitkamer van Arthur Dunnam en Kelly Zerbini, de Velvet Hour Lounge. Daar is geen bank die het middelpunt is met een paar stoelen eromheen, maar een reeks zitplekken die elk op zichzelf de moeite waard zijn. House Beautiful noemt die kamer daarom “the pulse of the home”, en de ontwerpers rekenen zelfs de vloer mee als plek om neer te ploffen.
Voor een Nederlandse woonkamer is dat een prettiger idee dan het klinkt. De meeste mensen kopen een zo groot mogelijke hoekbank tegen de wand en zetten er een televisie tegenover, waarna de helft van die bank alleen nog dienst doet als wasmand. Een 2,5-zitter met twee losse fauteuils ernaast kost vaak minder ruimte en geeft je drie fatsoenlijke plekken in plaats van een goede en vier slechte. Wie twijfelt tussen die twee richtingen, heeft iets aan het stuk over de opstelling van een hoekbank.
Rokerige kleuren in plaats van beige
De tweede lijn is kleur, en die is duidelijk. Door het hele huis zaten dof metaal, koel grijs, tinnen en donkere chocoladetinten. Een lounge van Armando Aguirre ging in een koele grijstint, een wijnkelder van Atelier CV in gedempt tin, en in een kleedkamer van Carrier and Company staat een zithoek in stoffige tinten bij een gepatineerde stalen schouw. Warm beige was er nauwelijks te bekennen.
Dat is voor ons interessant omdat beige hier al jaren de standaardkeuze is. In onze eigen bankengids zijn beige en grijs samen goed voor bijna de helft van alle modellen. Wil je die kant op zonder je hele kamer te verbouwen, kies dan eerder rookgrijs, antraciet of een donker taupe dan de bekende zandtint. Het voordeel is praktisch en niet alleen esthetisch, want een donkere weefstof laat vlekken en kattenharen aanzienlijk minder zien dan een lichte bank.
Velvet, en franje tot op de vloer
In de logeerkamer van Peter Dunham staat de bank die het meest is rondgegaan. Het is een tweedelige vintage bank, opnieuw bekleed in mosgroen velvet, met een franje die tot op de grond hangt. Franje is terug, zeggen beide bladen, maar dan in een lengte die je niet eerder zag. Emily Del Bello hing in haar toiletruimte zelfs wandlampjes op met kwasten van ivoor die op de vloer blijven liggen.
De franje zou ik hier niet nadoen, want in een huis met een robotstofzuiger is dat binnen een week klaar. Die mosgroene velvet bank is wel precies wat er nu ook hier te krijgen is, en groen is in onze gids met ruim dertig modellen inmiddels een volwaardige kleur naast grijs en beige. Kies je voor velvet, weet dan waar je aan begint, want de stof houdt strijklicht vast en laat drukplekken zien. Hoe je dat voorkomt staat in het stuk over velvet onderhouden.
Structuur wint het van dessin
De vierde trend zat letterlijk boven je hoofd. Emily Del Bello spande een geplooid baldakijn van doorzichtige bouclé onder het plafond van haar toiletruimte, strak gevouwen en niet golvend, puur om textuur en diepte toe te voegen. John Ferguson deed iets vergelijkbaars met een grasdoek plafond dat als een schaakbord is gelegd en dat afhankelijk van het licht vlak of juist heel ruw oogt.
Vertaal dat naar de bank en je komt uit bij stof met reliëf in plaats van stof met een print. Ribstof, chenille, grove weefstof en bouclé doen dat werk, en ze hebben als bijkomend voordeel dat ze een goedkope bank duurder laten ogen dan een gladde stof dat ooit zal doen. Ik zie in de winkel nog steeds veel gemêleerde grijze weefstof zonder enig karakter, en dat is precies waar dit een antwoord op is.
Het kleed bepaalt de zithoek
Tot slot de vloer. Op de tussenverdieping legde Ten Plus Three een kleed met een strak raster dat de kleuren van de bakstenen muur en de houten kozijnen oppakt, en John Ferguson gebruikte een tapijt met een herhaald rechthoekmotief om de hal en de slaapkamer visueel aan elkaar te knopen. Een kleed is daarmee geen vulling achteraf maar het onderdeel dat de zitgroep bij elkaar houdt.
De regel die ik zelf aanhoud is simpel. Leg het kleed zo dat in elk geval de voorpoten van de bank en van de fauteuils erop staan, anders zweeft alles los van elkaar. Meet dat voordat je iets bestelt, want een kleed dat een halve meter te klein is maakt een goede zithoek kleiner in plaats van groter. Hoe je die maten voor de bank zelf bepaalt, staat in de maatgids. Het showhuis is nog tot en met 13 oktober open, en de kans is groot dat we dit najaar het eerste stuk van deze lijst gewoon in een Nederlandse showroom terugzien.
