Van de vintage stukken die ontwerpers nu aanwijzen als de vondsten van het moment, werken er vier echt goed naast een moderne bank. Brons, oud aardewerk, gekleurd glas en een zilveren dienblad. Dat zijn allemaal dingen met een eigen glans of een eigen vorm, en precies die eigenschap mist een strakke bank in een effen stof. De rest van het lijstje is leuk om te verzamelen, maar doet voor je zithoek weinig.
House Beautiful vroeg gisteren aan interieurontwerpers, verzamelaars en vintagehandelaren welke minder bekende antieke stukken nu in trek raken. Het stuk gaat over de Amerikaanse markt, waar kringloopwinkels volgens het blad een toestroom zien van oude collecties nu oudere generaties kleiner gaan wonen. Of dat in Nederland net zo gaat, zegt het artikel niet. Wat wel overeind blijft, is welke soorten stukken ontwerpers kiezen en waarom, en die vraag is overal hetzelfde.
Wat er op het lijstje staat
De ontwerpers noemen Engels aardewerk van Burleigh met het kleine Calico-motief, miniatuurmeubeltjes uit poppenhuizen, gekleurd glas, majolica, miniatuurboekjes, brons, oud aardewerk uit Mexico en Europa, meubels met paardenmotieven en hoefpoten, zilveren dienbladen en het speelse keramiek van Holt-Howard uit de jaren vijftig en zestig. Een bont gezelschap, en niet alles is even bruikbaar in een woonkamer.
Ik heb ze gesorteerd op wat ze doen naast een bank, want daar gaat het mij om. Een verzameling in een vitrinekast is iets anders dan een object dat een zithoek verandert.
| Vondst | Naast een moderne bank | Waarom |
|---|---|---|
| Brons, schalen en beelden | Sterk | Warme glans tegen een matte stof, zwaar genoeg om op een bijzettafel te blijven staan |
| Oud aardewerk | Sterk | Onregelmatige vormen breken de rechte lijnen van een strakke bank |
| Gekleurd glas | Sterk in een neutrale kamer | Geeft kleur zonder dat je de bank of de muur hoeft te veranderen |
| Zilveren dienblad | Sterk op de salontafel | Houdt losse spullen bij elkaar en reflecteert het licht van je lampen |
| Hoefpoten en paardenmotieven | Alleen als één stuk | Een bijzettafel met hoefpoten is een statement, twee zijn een thema |
| Majolica | Alleen bij kleur in de kamer | Felle glazuren vragen om behang of textiel dat terugpraat |
| Miniaturen, miniatuurboekjes, Burleigh, Holt-Howard | Nauwelijks | Mooi op een plank of in de keuken, maar te klein om iets met een zithoek te doen |
Brons en aardewerk geven een strakke bank tegenwicht
Een moderne bank heeft vaak geen enkel detail dat het licht vangt. Effen stof, geen knopen, geen sierstiksels, poten die je nauwelijks ziet. Daardoor kan een zithoek er vlak uitzien, hoe goed de bank ook zit. Brons lost dat op een heel eenvoudige manier op. Een bronzen schaal op de bijzettafel of een klein beeld op de vensterbank achter de bank vangt het avondlicht en geeft diepte waar de stof dat niet doet.
Ontwerper Crystal Blackshaw uit Chicago hing volgens het artikel oude bronzen en tinnen schalen uit de late negentiende eeuw als wanddecoratie in een bibliotheek met groen behang. Dat is een idee dat je ook boven een bank kunt gebruiken, in plaats van het zoveelste ingelijste posterdrieluik. Ze geeft er meteen een echtheidscheck bij. Echt brons, een legering van koper en tin, is niet magnetisch. Blijft er een magneet aan hangen, dan heb je waarschijnlijk ijzer of staal met een laagje verf. Neem dus een koelkastmagneet mee naar de rommelmarkt.
Voor oud aardewerk geldt hetzelfde principe met een andere reden. Designer Ashley Ferguson uit Austin verzamelt vooral stukken uit Mexico en Europa, en het advies uit het artikel is om naar vreemde, eigenzinnige vormen te zoeken. Precies dat werkt naast een bank. Een scheve kruik of een bolle pot met een onregelmatig glazuur doet in een strakke kamer wat een wabi-sabi-interieur in het groot doet. Het maakt de kamer minder af, en daardoor prettiger.
Glas en zilver voor wie niets aan de bank wil veranderen
Heb je een bank in zand, grijs of gebroken wit en voelt de kamer saai, dan is gekleurd vintage glas de goedkoopste oplossing die ik ken. Ontwerper Nureed Saeed noemt het in het artikel verzamelen alsof je juwelen verzamelt, en zegt dat het kleur geeft in neutrale ruimtes. Een groepje van drie of vier vazen in dezelfde kleurfamilie op een vensterbank met het licht erdoor doet meer dan een nieuwe plaid. Rood glas geldt volgens het artikel als zeldzaam, net als pasteltinten.
Het zilveren dienblad is het meest praktische stuk van het hele lijstje. Op een salontafel verzamelt het afstandsbedieningen, een kaars en een klein boeket op één plek, zodat de tafel opgeruimd oogt zonder leeg te zijn. Blackshaw gebruikt ze ook onder vazen, zodat een lekkende vaas geen kring achterlaat. Wil je weten of een blad echt zilver is, kijk dan onderop naar de stempel 925 of Sterling. Europees zilver kan ook gemerkt zijn met 800, 830 of 900.
Hoefpoten, en waar het misgaat
Het meest opvallende item vind ik de meubels met hoefpoten. Het artikel noemt ze een motief dat al bij de oude Egyptenaren voorkwam en later terugkeerde in rococo, neoclassicisme en Hollywood Regency. Handelaar Shane Brown ziet de vraag ernaar groeien, en koppelt dat aan de populariteit van series als Yellowstone.
Ik snap de aantrekkingskracht, maar hier gaat het ook het snelst mis. Eén bijzettafel met bronzen hoefpoten naast een strakke bank is een grap die blijft werken. Voeg je daar een zadel, een paardenbeeldje en een prent aan toe, dan heb je geen woonkamer meer maar een themakamer. Dezelfde regel geldt voor maximalisme in de woonkamer. Het werkt alleen als er iets is wat alles bij elkaar houdt, en een rustige bank is dan het anker.
Waar je dit in Nederland vindt
Het Amerikaanse verhaal draait om thrift stores, maar hier zijn de kringloopwinkel, de rommelmarkt en Marktplaats de logische plekken. Voor brons en zilver loont een regionaal veilinghuis, waar je kavels vooraf kunt bekijken en de magneet of de stempel zelf kunt controleren. Oud aardewerk en gekleurd glas liggen bij de kringloop vaak tussen het gewone serviesgoed, dus het is vooral een kwestie van vaak gaan en de bovenste plank niet overslaan.
Mijn eigen regel is simpel. Ik neem alleen iets mee als ik thuis al weet waar het komt te staan. Een vondst zonder plek wordt een doos op zolder, en dat is precies wat die oudere generaties in Amerika nu aan het opruimen zijn. Past het naast de bank, op de salontafel of in de leeshoek naast je fauteuil, dan is het een vondst. Anders is het een verzameling in wording, en daar is een woonkamer niet voor bedoeld.
