Een fauteuil met een zichtbaar metalen frame en losse, dikke kussens die eroverheen hangen, past naast een moderne bank zolang de fauteuil het contrast mag zijn en niet probeert erbij te horen. Dat is kort gezegd mijn antwoord op de vraag die opkwam toen ik de nieuwe Cattle armchair zag. Het is een stoel die er rauw en landelijk uitziet, en juist daardoor werkt hij het best in een kamer die dat zelf niet is.
Dezeen zette de fauteuil gisteren in het nieuwe productoverzicht van Dezeen Showroom. Het ontwerp is van Gibson Karlo voor het Australische meubelmerk Design By Them. Het frame is geïnspireerd op de eenvoudige, rustieke boerenconstructies die je op het Australische platteland en in de outback ziet. Het frame komt in een glanzend diep bordeauxrood of in een camelbeige, en de kussens hangen er vol en gedrapeerd overheen, bekleed met stoffen uit de collecties van Kvadrat en Maharam.
Die combinatie is het interessante. Een frame dat naar het boerenland verwijst, met stoffen van twee meubelstofmakers die je vooral in strakke designinterieurs tegenkomt. Daarmee is dit precies het type stoel dat je in de winkel mooi vindt en thuis wel of niet laat werken.
Waarom dit type fauteuil naast een moderne bank klopt
Een moderne bank is meestal een blok. Strakke armleuningen, een doorlopende zitting, een stof in een effen kleur. Zet je daar een tweede blok naast, bijvoorbeeld een bijpassende fauteuil uit dezelfde collectie, dan krijg je een zithoek die er netjes maar zwaar uitziet. Een fauteuil met een open frame doet het omgekeerde. Je kijkt erdoorheen, hij neemt minder visuele ruimte in en hij geeft de kamer een lijn die de bank niet heeft.
Dat werkt vooral in kleinere woonkamers. Een dichte fauteuil met armleuningen tot op de vloer vult een hoek volledig, terwijl een frame met kussens de vloer eronder zichtbaar laat. In mijn stuk over de juiste fauteuil kiezen noem ik dat het verschil tussen een fauteuil die meedoet en een fauteuil die de hoek opeist.
De kussens doen het tweede deel van het werk. Omdat ze er los en vol overheen hangen, zie je stof op een manier die een gespannen bank nooit laat zien, met plooien en een zachte rand. Die zachtheid tegen het rechte metaal is waarom zo’n stoel niet koud oogt, ook al is het frame van metaal.
Welke bank ernaast werkt en welke niet
Niet elke moderne bank verdraagt dit contrast even goed. Ik heb het voor de meest voorkomende banken naast elkaar gezet.
| Bank | Past zo’n framefauteuil erbij | Waar je op let |
|---|---|---|
| Strakke bank in effen stof, lage rug | Ja, beste combinatie | Kies de kussenstof in een tint die in de bank terugkomt, het frame mag afwijken |
| Ronde bank of bank met gebogen rug | Ja, als het frame ook rondingen heeft | Een hoekig frame naast een ronde bank oogt al snel als een toevallige combinatie |
| Leren bank in cognac of bruin | Ja, vooral met het camelbeige frame | Laat de kussens een geweven stof zijn, leer op leer wordt te veel |
| Grote hoekbank of U-bank | Twijfelachtig | De bank domineert, een open frame valt dan weg in plaats van tegenwicht te bieden |
| Bank met houten frame en zichtbare poten | Nee, meestal niet | Twee zichtbare frames in verschillende materialen gaan met elkaar concurreren |
Het punt van de hoekbank wil ik iets toelichten. Een grote U-bank of hoekbank vormt zelf al een afgesloten zithoek. Een losse fauteuil ernaast staat dan vaak buiten die hoek, en een licht frame onderstreept dat alleen maar. Daar werkt een dichte fauteuil met gewicht beter.
De kleur van het frame is de echte keuze
Bij een fauteuil als deze kies je niet in de eerste plaats een stof, maar een frame. Dat bepaalt of hij in je kamer een accent wordt of een neutraal element.
Het bordeauxrode frame is een statement. Dat werkt als die kleur ergens anders in de kamer een keer terugkomt, in een kussen, een vaas of een boekenrug, zodat de stoel niet als een vreemde eend in de hoek staat. Bordeaux past goed bij de warme tinten die nu terugkomen, maar ik zou hem niet in een kamer zetten die volledig grijs en wit is. Daar wordt hij een vlek.
Het camelbeige frame is de veilige keuze en eerlijk gezegd de keuze die ik zelf zou maken. Het sluit aan bij hout, linnen en zandtinten, en het maakt de stoel geschikt voor een landelijk interieur zonder dat hij daar folkloristisch wordt. In een industriële woonkamer met staal, hout en beton zou ik juist het donkere frame kiezen, omdat metaal daar al een rol speelt en de kleur het verschil maakt.
Waar je op let voordat je zo’n stoel koopt
Een framefauteuil met losse kussens zit anders dan een klassiek gestoffeerde fauteuil. Dat is geen nadeel, maar wel iets om te testen. Deze punten zou ik in de winkel nalopen.
- Zithoogte ten opzichte van je bank. Een fauteuil die duidelijk hoger of lager zit dan de bank, maakt gesprekken ongemakkelijk. Houd het verschil klein.
- Zitdiepte. Losse, volle kussens maken een stoel vaak dieper dan hij lijkt. Ga er echt in zitten en kijk of je voeten plat op de vloer blijven.
- Kussens die blijven liggen. Gedrapeerde kussens verschuiven. Vraag of ze aan het frame vastzitten of los liggen, en hoe ze terugschuiven na gebruik.
- Afneembare hoezen. Bij losse kussens is een afneembare hoes bijna altijd mogelijk. Vraag ernaar, want dat scheelt over een paar jaar een nieuwe stoel.
- Armleuningen. Een metalen armleuning zonder bekleding voelt in de winter koud aan. Kijk of het kussen de armleuning bedekt of dat je arm op het staal rust.
- De vloer. Een metalen frame op een houten vloer laat sporen achter als er geen doppen of viltjes onder zitten.
Je hoeft niet deze stoel te hebben
De Cattle armchair is een designstuk van een Australisch merk en zal in Nederland niet in elke woonwinkel staan. Wat hij vooral laat zien, is een type fauteuil dat al langer bestaat en nu met meer zachtheid terugkomt. In hetzelfde overzicht op Dezeen stonden ook de Nina lounge chair van Patricia Urquiola voor Andreu World, met een harde schaal en een losse, vormeloze zitting, en de Ginkgo lounge chair voor Cozmo, die al in de vroege jaren 2000 werd ontworpen. De lijn is duidelijk. Een harde drager en een zacht kussen erbovenop, in plaats van een stoel die van boven tot onder is gestoffeerd.
Zoek je iets in die richting, dan vind je framefauteuils met losse kussens bij de grotere woonketens, maar ook tweedehands. Veel van de buisframestoelen uit de jaren zeventig en tachtig werken volgens hetzelfde principe. Die sluiten goed aan bij wat er nu gebeurt met lage banken en ronde vormen uit de jaren zeventig, en met een nieuwe stof op de kussens zijn ze vaak nog jaren mee.
Mijn advies is om een fauteuil als deze nooit als tweede bank te kopen. Hij is er om te zitten met een boek of een kop koffie, en om de kamer een lijn te geven die de bank niet heeft. Wie dat als uitgangspunt neemt, merkt vanzelf dat een stoel met een boerenconstructie als voorbeeld prima naast een strakke moderne bank kan staan.
